De schrijver van vandaag is Ton Bil. Hij heeft ons inmiddels meerdere keren plezier doen beleven aan zijn creatieve geest en ditmaal is dat niet anders.
Wilde zwijnen
Elke winter overleeft Thibault Vernes door de opbrengst van moestuin en bospercelen. Vandaag zegt hij nee als de jagers toestemming vragen om zijn bossen in te gaan, ‘want de zwijnen hebben vannacht mijn moestuin leeggevreten.’
‘Daarom juist!’ zeggen ze.
‘Juist niet. Als ze op de geur van mijn natgesproeide grond afkomen, de omheining vernielen en alle groenten en aardappels naar binnen werken, betekent het dat ze honger en dorst hebben. Dus kan ik niet verduren dat jullie op hen jagen. Ik wil jullie honden en schoten niet horen!’
Hoe hij zelf de winter doorkomt, kan hij nog niet bedenken.
**
Erfenis
Een week na haar vaders overlijden ontving Jessica Nelemans zijn testament per mail: “Mijn zoon Wilfred krijgt vijftig procent, mijn dochter Heleen krijgt vijftig procent, mijn dochter Jessica krijgt niets.” Ze schold hem postuum uit.
Die nacht verkocht ze, zoals zo vaak, haar lichaam om te kunnen eten. Eén nacht leverde genoeg op voor drie dagen overleven. Haar vader had haar levenskeuzes altijd afgekeurd. Ze voelde zich ditmaal half opgelucht.
Een week later kreeg ze bezoek van haar broer en zus. De erfenis bleek een ereschuld van tweehonderdduizend euro bij familieleden te zijn. Haar vader had haar dit lot bespaard.
