Weer een dinsdagochtend. Verdomme, wat moet ik vandaag? Gisteren ging aardig. Schoonmaken. In de middag lekker moe en voldaan op de bank. Ik heb een film gekeken. Het wond me op maar er gebeurde niets. Jammer toch. Vroeger…

Ik heb nog wat gedichten liggen. Toen ik gisteravond fijne filmpjes op Facebook keek, die jongens moesten eens weten, heb ik toch nog genoten. Er kwam ook iets korts langs van een nieuw literair tijdschrift. Ik heb op hun site gekeken en ik besloot een kans te wagen. Ergens op de computer heb ik nog iets ouds staan. Dat hebben ze toch niet door. 

De afwas gedaan. Een bord, bestek en een kopje. Een lief koppie op het kopje. Adriaan. Hij had zijn gezicht er op laten printen. Lang geleden alweer. Adriaan is weggevallen. Ron ook. Ik ben er nog. Stom geluk.

Ik heb twee gedichten ingestuurd. Afwachten. Oh kijk, daar heb je al reactie.

Goed geschreven, vindt de redacteur, maar wellicht aanstootgevend. Afgewezen! Hoe durft hij! Wat een preutse bende. Ik tril van opwinding. Lang geleden dat ik mij zo heb voelen leven. Ergens fijn die verontwaardiging. Ik zal het volkomen uitleven.

Hij reageert, die dombo. Nooit reageren op een boze mail na een afwijzing. Dat gaat nergens naartoe. Wel leuk, eens kijken wat ik nog in mijn goocheldoos heb. Ik zal ze eerst eens aanvallen op hun gebrek aan ervaring. Wat aardig, ik vind nog een foto van ze ook. Dat wordt lachen! 

Bah, hij hapt maar hij voelt zich blijkbaar niet vernederd. Hij gebruikt zelfs een spannende passage uit mijn tweede gedicht om mij te waarschuwen geen plezier te maken met de foto. Wat een lul. Zwaarder geschut!

Ik ben betrokken geweest bij een online magazine. Ik zal hem er mee intimideren. 

Niet geïntimideerd! En nog een sneer ook. Hij heeft gezien dat ik het gedicht daar ook al geplaatst gehad heb. Opgeven zit er nu niet meer in. Nog zwaarder geschut!

Wat? Verdomme! Een link naar een verhaal dat hij over mij schreef? Hoe krijgt hij dat zo snel voor elkaar? Ik stuur hem net dat ik mijn ervaring met hem in een verhaal ga verwerken.

Goddank. Ik leef! Ik heb weer iets om voor te gaan! Dit wordt een mooie dag.