Classica en diplomaat Karlijn van Bree stuurde ons onderstaand gedicht toe. Wij vinden het heel goed in ons tijdschrift passen. Dat lieten wij haar weten en we waren zo onbescheiden om meer te vragen. Het gedicht heeft een behoorlijke omvang maar u, lezer, bent van ons meer op uw bord gewend. Dat komt, morgen. Karlijn krijgt twee dagen. Karlijn van Bree schrijft gedichten, verhalen en essays vanuit liefde voor esthetiek, kunst, klassieke muziek en kleur. In haar werk verbindt ze de rijke wereld van de oudheid met de zintuiglijke werkelijkheid van het heden.
Altijd open
De Perzische tapijthandel
met al tien jaar
70% korting en totale uitverkoop,
waar de eigenaar tussen tapijten
groter dan een huis
op een plastic stoel wacht
op de sultan uit de stad,
de kroonluchterzaak
die om twee uur ’s middags
al haar kristallen aansteekt
als voorschot op een veelbelovende avond,
de specialist in orthopedische sokken,
in een vleeskleur
die niet bij mensen hoort
maar bij een toekomst
die je liever uitstelt,
de zaak voor bedrijfskleding,
waar een kok, een bouwvakker
en iemand in fluorgeel
in de etalage staan opgesteld als
groepsfoto van het industrieterrein,
de aquariumwinkel,
grijs en vochtig,
waar achter beslagen ruiten
maanvissen en neon tetra’s
de zomer draaiende houden,
Knopengigant,
honderden, duizenden,
van parelmoer, hoorn en plastic,
alsof er ieder moment iemand binnenkomt
en zegt: eindelijk.
de waterwinkel,
met zeilringen, het touw,
de messing beslagstukken
voor een maritieme wereld
die zich volledig
buiten me afspeelt,
de goochelzaak
met kaartspellen, zijden zakdoeken,
hazen en verdwijnkasten,
waarin ze een voor een
zijn gestapt.
Ze waren er,
toen waren ze weg,
en ik miste ze.